MIGUEL, MIGUEL, MIGUEL

RATÓN QUE TE PILLA EL GATO

Dende que un destes venres chuvioso viramos como a mestra Marina e os nenos de Sisán xogaban á hora do recreo no Local Social a “Ratón que te pilla el gato”, tíñamos moitas ganas de aprender. A semana pasada xa que andábamos a voltas co conto de Manuel María “O bigote de Mimi” e os problemas deste gatiño cos ratos, aproveitamos para practicar o xogo.

LA TARARA

Como xa vos comentaramos nunha entrada anterior, na escola estamos a traballar ao redor dalgúns escritores andaluces. Esta semana centrámonos no poema “La Tarara” que Federico García Lorca compuxo a partir dunhas coplas populares. Estes versos, nalgunhas zonas de España, son empregados como xogo de roda que nós aproveitamos para aprender.

Hai moitas versións musicadas de “La Tarara”, a continuación vos deixamos a de Antonio Vega que é a que máis nos gusta.

AL CORRO DE LA PATATA

Baseándonos no vídeo que vos deixamos a continuación, esta mañá estivemos aprendendo a xogar “Al corro de la patata”.

Primeiro do modo tradicional, como calquera outro enredo de roda. Despois, imitando as consignas que aparecen no vídeo, fomos complicando o tema: saltando, bailando, de costas, á pata coxa … Probade na casa, veredes que divertido e como non é tan doado como parece …

RONDA DE LAS BRUJAS

Este é o xogo de roda que estivemos practicando esta mañá e co que continuaremos a vindeira semana. No transcurso da canción imos solicitando á bruxa que nos preste diversos obxectos característicos que ela concede sen dificultade.

 Para cada un deles temos tarxetas que os representan con diversos graos de complexidade. Quen ten a tarxeta do elemento mencionado debe saír ao centro da roda e pousalo. Cando todos quedamos sen obxectos, pedimos á bruxa que nos tire ao pozo e, ao darnos o seu consentimento, botámonos ao chan.

 A continuación vos deixamos o vídeo coa canción por se queredes practicala na casa. 

EN NOVEMBRO… A TRADICIÓN ORAL

Todos eses contos, cantos, lendas, xogos, ditos, regueifas, romances, refráns… que se transmiten de pais a fillos de xeito oral, forman parte da chamada Tradición Oral. Segundo o calendario das letras e da lectura, conmemórase na primeira semana de novembro, pero na nosa escola preferimos prolongala máis tempo. Cada ano gústanos centrámonos nun tema en concreto, o curso pasado foron os “xogos para botar sortes”. Mestres que rematamos de perfilar o deste, hoxe comezamos a quentar motores lembrando algún deses enredos nos que é tan rica a nosa tradición oral e cos que tanto nos gusta brincar ao aire libre. Aproveitando a tregua que nos deu a choiva á mañá, xogamos a “Pase Misi” e “As abelliñas de San Miguel”, mirade que ben o pasamos.

XOGANDO SEN XOGUETES…

O mal tempo volve pero nós continuamos cos nosos xogos tradicionais dentro da escola. Agora como xa coñecemos moitos, antes de comezar a xogar, facemos un listado cos que máis nos apetecen para ese día. Ao rematar, para tranquilizarnos e aprender a relaxarnos, practicamos as posturas de ioga que aprendemos co libro “¿Quién soy yo?. Yoga para niños de todas as edades”: tartaruga, abrazo de oso, xirafa… e pouco a pouco imos descubrindo como a respiración nos calma. 

OS NOSOS XOGOS BAIXO O CARBALLO

Despois dun inverno cargado de choivas, ventos e temporais, por fin puidemos recuperar os nosos xogos de roda ao aire libre. ¡Canto tempo levábamos sen poder facelo e como o botabamos en falta!. Hoxe, gozamos dun marabilloso día primaveral e fixemos un repaso dos nosos favoritos: Pase misí, Á roda, Guante guante, El patio de mi casa…

OS XOGOS DE RODA PASAN AOS MARTES

Nos dous últimos anos, dedicabamos a última hora dos venres aos xogos populares. Este curso, entre as clases de música e o obradoiro de cociña,  ese día da semana xa temos actividades dabondo. A partir de agora será ao final da mañá dos martes cando lembremos todos eses xogos nos que é tan rica a nosa tradición oral. Hoxe, ademais de “A la rueda, rueda…”, intentamos ensinar aos máis pequenos as normas de “Guante, guante”; se na casa tamén queredes practicar, neste enlace, tedes unha versión parecida á que nós cantamos.

GUANTE, GUANTE

Unha das cousas que máis gustan dos venres son os xogos de roda, pero se son na herba, ao aire libre e con sol tanto mellor. A estas alturas do curso xa son varios os que coñecemos, pero o favorito continúa sendo “Guante, guante”.

PASE MISÍ…

O venres non podíamos deixar pasar a oportunidade de xogar ao aire libre. Este inverno foron demasiados os días de choiva. Onte o sol quentaba e as ganas de brincar fixeron o resto. Aínda que os pequenos non sabían xogar a “Pase misí”, e algúns dos maiores non lembraban ben como se facía, rapidamente collemos a dinámica...

PAN TIERNO, PAN DURO…

¡Como nos gusta este xogo de roda! Para facelo colocámonos todos en círculo collidos da man e dando voltas cantamos:

“Pan tierno, pan duro,

que se vuelva Gabi de culo”

A nena ou neno nomeado, neste caso Gabi, ten que virarse e, axiña, volvemos todos a xirar mentres repetimos a canción pero cambiando o nome do elixido por outro participante.

 Así sucesivamente ata que estamos todos en roda pero de costas. Neste momento chega a estrofa que máis nos gusta:

“Pan tierno, pan duro,

culos con culos,

culos con culos…”

E recuamos mentres chocamos as cachas duns cos outros.

XOGOS POPULARES

Despois de case toda a semana  chovendo, moito agradecemos que o venres saíra o sol. Á sombra do carballo do que tanto nos gusta apañar landras, empezamos cos nosos xogos de roda. Imitando aos maiores e coa súa axuda, os máis novos da escola logo colleron xeito e, nun chisquiño, a roda estaba feita e nós xogando. Máis complicado foi que comprenderan a dinámica de “Guante, guante”… Iso de esperar quenda, coller o obxecto, correr ao redor sen escapar lonxe, sentarte no sitio do perseguido… ¡demasiadas consignas para o primeiro día!.

CHOCOLATE, MOLINILLO

¡Chocolate!, ¡molinillo!
¡corre, corre!,
¡que te pillo!

¡A estirar, a estirar!
que la coja va a pasar…

Hoxe, por fin nin choveu nin fixo frío, e puidemos retomar os nosos xogos de roda dos venres ao pé do carballo.

Aos pequenos, aínda nos costa moito saltar a “pata coxa”, non temos claro se a perna que levantamos do chan ten que ir para diante ou para atrás, dobrada ou estirada… e se por riba hai que saltar á vez, todo se complica…perdemos o equilibrio e caemos, ou non avanzamos… pero non nos importa, rimos, cantamos…e o que máis nos interesa: pasámolo ben cos amigos á vez que imos aprendendo a controlar o noso propio corpo.

SEI AMASAR…

Sei amasar,

sei peneirar,

sei dar a volta

por riba do mar...

¡Canto traballiño custou que nos saíra este xogo popular!. Virábamos para onde non era, caiamos, enredabamonos…Parece doado pero non o é. Primeiro o noso compañeiro de xogo ten que ser da nosa mesma altura e poucos o son, temos que virar os dous para o mesmo sitio e cada un faino para onde lle peta, hai que dar unha vota completa e hai quen da media e quen da dúas… pero agora, tras varias semanas practicando, xa empezamos a ser uns espertos xogadores...

 Se vos apetece lembrar outros xogos tradicionais, picade neste enlace e atoparedes unha recompilación da EEI de Milladoiro.

MIGUEL, MIGUEL, MIGUEL

Voltas á dereita, voltas á esqueda… parece complicado pero cando hai ganas de xogar logo aprendemos… ata a choiva púxose da nosa parte e esperou  a que remataramos de brincar… Xa sabedes que estes días andamos na aula a lembrar todos eses xogos no é que tan rica a nosa tradición oral. Neste caso, buscámolo na enciclopedia dos xogos populares “Chirlosmirlos” que dende aquí recomendamos. Pero seguro que se facedes un pouquiño de memoria, evocaredes outros moitos que esperamos nos contedes no caderno “Tradición oral” que hoxe empezou a viaxar polas casa dos nenos.