A CAIXIÑA DOS BICOS

 

Esta semana por fin repartimos os biquiños que fixeramos en xaneiro. Con eles enchemos as caixiñas que decoraramos imitando o estilo de Yayoi Kusama. Levámolos para casa gardadiños por se durante o verán botamos en falta aos amiguiños.

BICOS PARA A PAZ

Alá polo mes de xaneiro, a partir do contiño De que cor é un bico?, comezamos a traballar ao redor dos bicos. Cada meniño escolleu unha cor coa que representar os seus. Con todos eles creamos un mural cos nosos desexos de paz.

O BICO DE PIZZA DE NOA

 

Noa tamén animouse a cociñar un bico de pizza e mandounos as fotos do proceso. Mirade que chuliño lle quedou!.

BICOS DE PIZZA

 

Utilizando coma base de inspiración o contiño De que cor é un bico?, a fin de semana pasada propuxemos cociñar bicos de pizza. Noel elaborou unha espectacular. Mirade nas fotos que nos enviou que ben lle quedou. Moitas grazas Noel por compartir as imaxes connosco!

Para os que se animen a seguir cociñando ao redor da temática dos bicos, neste enlace tedes máis receitas.

DE QUE COR É UN BICO?

Á protagonista do conto ao redor do que andamos a traballar na clase,  o que máis lle gusta é pintar. Pinta cousas de mil cores ... pero non pintou nunca un bico. De que cor será?

Nós decidimos simbolizalos con forma de corazón e cada alumno elixiu a cor coa que os vai representar. 

Despois imos repartir os bicos entre todos os nosos amigos. Queremos encher unha caixiña con eles, e telos gardadiños para cando fagan falta. Para cando teñamos medo, botemos en falta aos compañeiros, esteamos tristes … Sempre hai un bico para cada momento, e con eles, todo é máis doado.

Pero necesitamos que os cativos traian unha caixiña pequena para gardalos, serve calquera con tal de que sexa pequena: a dos queixiños en porcións, a dos zapatiños, a do teléfono móbil, a das galletas …

BICOS…

Moitos bicos, de eses que axudan a curar, para todos ós nosos amiguiños de clase que andan enfermiños e botamos tanto de menos. Esta mañá soamente eramos oito en clase, a varicela e os virus propios da estación están facendo estragos entre os meniños e algún que outro papá. Esperamos e desexamos que se recuperen pronto para volver a brincar xuntos na escola.

“BICOS DE TRES”

Fai tempo que co contiño “Unha manchea de bicos” aprenderamos que os bicos poden ter sabor, e encántanos dalos de caramelos, amorodos, nata e ata de chocolate con churros. Tamén coñecemos os "bicos de vento",  “Bicos de música” e incluso "a cor dos bicos". Pero o que non sabíamos era que existiran os bicos de tres. Onte ensinounos a dalos Rita e agora … ¡como nos gustan!

DESCUBRINDO A DALÍ

Hoxe comeza a semana da prensa na escola. Nestes días os xornais cobran unha especial relevancia nos centros educativos. Esta mañá, na biblioteca, optamos por ver a revista que adoita acompañar ao periódico dominical, en concreto a do día 10 de febreiro de La Voz de Galicia. Nela atopamos unha ilustración moi especial: ¡Un sofá bico!. Descubrimos que realmente chámase sofá labios e foi deseñado por Salvador Dalí con Óscar Tusquets. Buscamos algúns dos libros que temos deste artista e atopamos outra obra que tamén chamou poderosamente a nosa atención: un teléfono bogavante. Nas vindeiras semanas seguiremos coñecendo a vida e obra deste famoso pintor.

CONTOS DE BICOS

A creación da nosa caixiña de bicos para conmemorar o día escolar da paz, foi o punto de partida para traballar ao redor dos contos que teñen esta mostra de agarimo como protagonista. Hoxe, día do amor e da amizade, Martiño trouxo flores para todos e levámolas para casa cunha guía de lecturas para elixir o noso conto de bicos favorito. Xa sabedes que para decidirse non hai nada como probalos todos. Están a vosa disposición na nosa biblioteca escolar. Para os que se animen a mergullarse no mundo dos bicos, aquí lle deixamos as nosas recomendacións.

DÍA DA PAZ

E chegou o día tan esperado. Queríamos encher as caixiñas cos bicos dos nosos amigos pero primeiro tiñamos que comprobar que todas estaban listas. Algúns bicos lle faltaba o nome, a outros a cor… As caixiñas que chegaran no último momento estaban sen decorar e a outras había que darlle un último repaso… No transcurso da mañá fomos revisando e rematando todo, os que tiñan todo listo axudaban aos máis pequenos e os que tiñan dúas caixiñas compartían cos que non trouxeran ningunha. Antes de marchar para casa...

 ¡BICOS PARA TODOS!

 

 

BESOS, BESOS

Este é o título do precioso conto que fala dos bicos da avoa, ruidosos coma saborosas piruletas; dos bicos de papá, que pinchan coma cactos; dos bicos do avó, nos que a súa barba branca parece algodón de azucre… A mestra atopouno na Biblioteca Pública Municipal de Meis  e prestáronllo para ler na escola. Xa o devolvemos por se outro neno quere levalo, pero gustounos tanto que ímolo mercar para telo na nosa biblioteca escolar. Dende este blogue, animamos a toda a comunidade educativa a facerse socios das bibliotecas municipais, son gratuítas e poderedes gozar de lecturas tan fermosas coma esta.

Como vedes, en clase seguimos a voltas cos bicos e a caixiña que estamos a preparar para enchela deles. Os que se esqueceran de traelas aínda están a tempo. Lembrade que serve calquera con tal de que sexa pequena: a dos queixiños en porcións, a dos zapatiños da irmá, a das galletas… Mañá, día escolar da paz, intercambiaremos os biquiños que con tanto agarimo estivemos  a preparar. Hoxe estivemos contando os que tíñamos, necesitamos 20 de cada cor para que teñamos todos. Mañá axudaremos a rematar aos pequenos e aos que estiveron enfermos. ¡Teñen tantas ganas de levalas para casa que non lles da chegado o día!

MAMÁ, ¿DE QUÉ COLOR SON OS BESOS?

Este é o título do conto no que nos imos basear para conmemorar este ano o día escolar da paz e non violencia. Nel, a mamá do neno protagonista, fálanos de bicos laranxas cheos de vitaminas, amarelos que son cálidos e intensos, e brancos, que expresan a paz e tranquilidade que sinto ao teu lado… Nós, en clase, tamén lle imos dar cor aos nosos bicos. Cada neno escolleu o que máis lle gusta, cunha única condición: non se pode repetir a cor… Porque o día da paz imos repartir os bicos entre todos os nosos amigos. Queremos encher unha caixiña con eles, e facer como Kati, a meniña do conto “Unha manchea de bicos” que os ten gardadiños para cando lle fan falta. Para cando teñamos medo, botemos en falta aos compañeiros, esteamos tristes… Sempre hai un bico para cada momento, e con eles, todo é máis doado. Estes días, os contos de bicos van ser os protagonistas.

MAMÁ CABRA EN CULTURGAL

Non vos esquezades, se esa fin de semana ides a Pontevedra, achegádevos a CULTURGAL no Pazo da Cultura, a entrada é gratuíta. Alí atoparedes as novidades editoriais, o último en música, actuacións en directo … O sábado ás 20:00 miniconcerto do grupo “Mamá Cabra” co seu novo traballo “Bicos de música”. Tedes o programa de actividades no blogue do colexio e máis información en http://www.culturgal.com/index.php

EN SETEMBRO: ANTONIO GARCÍA TEIJEIRO

Este mes, no noso “Calendario escolar da poesía” que realizáramos o ano pasado, dedicarámosllo ao escritor Antonio García Teijeiro. No seu momento, centrarámonos no seu libriño de poemas titulado “Ventos”, pero no transcorrer de setembro son varias as obras que vimos deste autor: “As catro estacións”, “Aloumiños”, “Volando por las palabras”… Esta semana fixemos varias actividades ao redor do seu poema “Un bico” e onte Paula tróuxonos un libro, “Para cantar e contar” no que aparece esta poesía. Nel, Antonio García Teijeiro, escribe un conxunto de doce sinxelos e fermosos poemas que teñen en común o motivo dos bicos. Dende a nosa escola mandámoslle un biquiño moi especial á avoíña de Paula por darlle e compartir con nós este fermoso libro.

BICOS DE VENTO

Todos coñecemos os bicos tradicionais, que se dan na cariña, e os bicos que lanzamos polo aire coa man. Fai tempo que aprenderamos que existen os bicos de spray, que se mandan con dous dediños e facendo psssssssss. A mestra ensinaranos que vira nunha película os bicos de bolboreta, que se dan pestanexando con agarimo. Pero o outro día, ao traballar o libro de Antón Cortizas “Sopra neste furadiño” para o noso calendario da poesía, descubrimos que existen ¡os bicos de vento!. Ao principio quedamos abraiados e tivemos que practicar para aprender a dalos. Entrábanos risa e non saían, soprabamos moi forte e molestaban, demasiado rápido e non chegaban… Ata que, paseniño, fomos collendo xeito e, agora… ¡como nos gustan os bicos de vento!

NIN UN BIQUIÑO Á FORZA

Estes días viñeron cargados de conmemoracións importantes: o día da muller traballadora, a semana da prensa, o día da poesía, a chegada da primavera... e con cada unha delas comezamos con novas actividades e propostas. Pero non por iso esquecemos o traballo que andabamos a desenvolver ao redor das supersticións de fin de ano. Un dos pequenos rituais relacionado con esa noite é o feito de bicar a un ser querido. Hoxe estivemos decidindo a quen queríamos bicar nese momento tan especial. Cada un elixiu a quen lle pareceu máis oportuno: Ángela a Enma, a irmanciña que acaba de nacer; Anxo ao seu papi; Andrea a súa mami; María a Paula, a súa irmá da Estrada; Paula á súa amiga María; Jose Antonio ao seu primo Manuel… como sempre fixemos un listado e, cada neno, escribiu a elección dos seus amigos, os de tres anos a dous ou tres e os máis maiores a máis. Pero o que si deixamos claro e que ninguén pode dar nin un biquiño á forza, como vimos no conto da imaxe escrito para a prevención da violencia de xénero.